ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

เสียงดิจิทัลไร้สาย · เชื่อมต่อฉากอัจฉริยะ

ภาษา
SOYO Technology
กรณีศึกษาลูกค้า

กรณีศึกษาลูกค้า

เขตอนุรักษ์มรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสือชาไห่

บทคัดย่อ : เขตทัศนียภาพสือชาไห่มีรถสามล้อ人力จำนวนมากที่รับหน้าที่ต้อนรับนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก แต่ยังไม่สามารถตอบสนองวิธีการท่องเที่ยวอัจฉริยะที่เป็นสากลและเฉพาะบุคคลได้ สำนักงานการท่องเที่ยวปักกิ่งจึงเลือกใช้อุปกรณ์นำเที่ยวอัตโนมัติอัจฉริยะที่ผลิตโดยกวานเปียวเทคโนโลยี เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเขตทัศนียภาพด้วยตนเอง

2016-04-03


  สือชาไห่ยังเขียนอีกชื่อว่า “สือชาไห่” (สิบวัดทะเล) เนื่องจากโดยรอบเดิมมีวัดพุทธสิบแห่ง จึงได้ชื่อนี้ ในสมัยราชวงศ์หยวนเรียกว่าฮ่ายจื่อ เป็นผืนน้ำกว้างและยาว ในต้นสมัยราชวงศ์หมิงมีขนาดเล็กลง ต่อมาค่อย ๆ ก่อตัวเป็นซีไห่ โฮ่วไห่ และเฉียนไห่ ทะเลทั้งสามเชื่อมถึงกันทางน้ำ ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิงก็กลายเป็นสถานที่พักผ่อนและคลายร้อนในฤดูร้อน ทะเลทั้งสามมีคลื่นน้ำสีเขียวครามกระเพื่อม ริมฝั่งมีต้นหลิวห้อยระย้า ภูเขาไกลงดงามดั่งสีดำอมน้ำเงิน ทิวทัศน์งดงาม เป็นหนึ่งในทัศนียภาพอันเลื่องชื่อของเยียนจิง
 
  ทะเลสาบสือชาไห่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ย้อนไปถึงศตวรรษที่ 13 เมื่อมองโกลทำลายราชวงศ์จิน พระราชวังที่ตั้งอยู่ตามจุดชมวิวต่างๆ ถูกไฟไหม้เสียหาย กุบไลข่านจึงตัดสินใจสร้างเมืองหลวงแห่งใหม่ขึ้นมา ทะเลสาบสือชาไห่เป็นหนึ่งในพื้นฐานที่สำคัญที่สุดในการวางผังเมืองต้าตูของราชวงศ์หยวน ซึ่งสะท้อนให้เห็นได้จาก แกนกลางของเมืองทั้งเมืองที่ทอดจากเหนือจรดใต้ถูกเลือกให้อยู่ชิดกับจี๋สุ่ยถาน ตำแหน่งกำแพงเมืองทั้งสี่ด้านของเมืองต้าตูถูกสร้างขึ้นโดยอิงตามระยะห่างจากฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของจี๋สุ่ยถาน ในความหมายนี้จึงอาจกล่าวได้ว่า มีทะเลสาบสือชาไห่ก่อน จึงมีเมืองปักกิ่งในภายหลัง
 
โครงสร้างตรอกซอกซอยในย่านสือชาไห่ก่อตัวขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์หยวน อาคารหลายแห่งในพื้นที่นี้มีอายุเก่าแก่มากและมีลักษณะเด่นเฉพาะของสถาปัตยกรรมปักกิ่งดั้งเดิม ผังเมืองโดยรวมของปักกิ่งได้กำหนดให้พื้นที่นี้เป็นหนึ่งในยี่สิบห้าย่านประวัติศาสตร์ที่ต้องได้รับการอนุรักษ์เป็นพิเศษ นอกจากนี้ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในย่านนี้บางคนอาศัยอยู่มาสิบปีหรือหลายสิบปี บางครอบครัวอาศัยอยู่ที่นี่มาหลายชั่วอายุคน ก่อให้เกิดบรรยากาศการอยู่อาศัยแบบเพื่อนบ้านที่เรียบง่ายและอบอุ่นแบบปักกิ่งเก่า
 
หลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลเทศบาลนครปักกิ่งได้ดำเนินการขุดลอกตะกอนในสือชาไห่ และสร้างราวรั้วคอนกรีตของเขตทิวทัศน์ริมฝั่ง ในปี ค.ศ. 1992 รัฐบาลเทศบาลนครปักกิ่งได้กำหนดให้ที่นี่เป็นเขตทิวทัศน์ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ในบรรดาเขตอนุรักษ์ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม 25 แห่งของปักกิ่งที่ได้รับอนุมัติในปี ค.ศ. 2000 พื้นที่สือชาไห่มีขนาดใหญ่ที่สุด
 
    
  เขตทิวทัศน์สือชาไห่มีรถสามล้อ人力จำนวนมากที่ทำหน้าที่ต้อนรับนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก แต่ยังไม่สามารถตอบสนองวิธีการท่องเที่ยวแบบอัจฉริยะที่เป็นสากลและเฉพาะบุคคลได้ สำนักงานการท่องเที่ยวปักกิ่งจึงเลือกใช้อุปกรณ์นำเที่ยวอัตโนมัติอัจฉริยะที่ผลิตโดย Guanbiao Technology เพื่อให้นักท่องเที่ยวสัมผัสประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเขตทิวทัศน์ได้ด้วยตนเอง

ยอดเข้าชมหน้านี้รวม 1640 ครั้ง